بخش عمده‌ای از متقاضیان سفر، در کنار شاخص‌های ظاهری، ایمنی فیزیکی و روانی را به عنوان اصلی‌ترین معیار انتخاب مقصد تعیین می‌کنند. از این رو، هرگونه مشکل در امنیت اقامتگاه‌ها بر زنجیره ارزش اشتغال روستایی و تمایل بخش خصوصی به سرمایه‌گذاری‌های کلان تاثیر منفی خواهد گذاشت. تبدیل ساختارهای سنتی و خانه‌های روستایی به مراکز جذب مسافران داخلی و بین‌المللی، نقشی کلیدی در مهاجرت معکوس و تقویت پایه‌های اقتصادی مناطق محروم ایفا می‌کند. از این رو، تدوین بخشنامه‌های جدید برای نظارت در این واحدها، ضروری به نظر می‌رسد.