به گزارش صبح مجلس؛ جمعی از ایثارگران کشور طی کارزاری خطاب به رئیسجمهور و رئیس بنیاد شهید و امور ایثارگران، خواستار اجرای کامل قوانین مربوط به جانبازان ماده ۸۷ و رفع محدودیت سقف پنجدرصدی جانبازی شدند. آنها با اشاره به تبصره ماده ۸۷ برنامه ششم توسعه که در برنامه هفتم نیز تمدید شده، تأکید کردند که بنیاد شهید با تعیین سقف پنجدرصدی، مانع از افزایش درصد جانبازی این افراد شده است.
ایثارگران در این نامه به چهار درخواست اصلی اشاره کردند:
اجرای کامل قوانین ایثارگری و حذف سقف پنجدرصدی
بازنگری در درصد جانبازی بر اساس شرایط فعلی جسمی و روحی
شفافسازی فرآیند رسیدگی به پروندهها با توجه به نظر پزشک معالج
یکسانسازی امتیازات جانبازان زیر ۲۶ درصد پس از سالها انتظار
در بخشی از این نامه آمده است: «ایثارگران قهرمانانی هستند که برای دفاع از وطن و آرمانهای انقلاب اسلامی جانفشانی کردند و امروز سزاوار احقاق حقوق قانونی خود هستند.»
این کارزار از ۱۶ فروردین ۱۴۰۴ آغاز شده و تا ۳ خرداد ادامه خواهد داشت. هشتگ رسمی این کمپین #جانبازان_زیر_۲۵درصد تعیین شده است. این کارزار از نشانی https://www.karzar.net/205315 قابل دسترس عموم است./ پایان پیام
سلام اینجانب ایثارگری هستم که ۴۵ سال پیش در سال های ۵۹ الی ۶۱ به عنوان ناوی یکم وظیفه تفنگدار در خط مقدم جبهه پادگان نیروی دریایی خرمشهر اعزام شدم یک هفته بعد از مستقر شدن در پادگان نیروی دریایی خرمشهر ارتش بعثی عراق ناگهانی و ناجوانمردانه از زمین و آسمان شبانه روزی خرمشهر و آبادان را زیر آتش بار های سنگین و سبک خود قرار داد که بعضی از خانواده ها فرصت نکرده بودند سماورشان را خاموش کنند من نو جوانی بودم تازه دیپلم گرفته بودم با هزاران امید و آرزو که تمامی جوانان دارند که بعد از خدمت سربازی جایی استخدام شوم ولی فقط یک آرزو بود، خودم در خرمشهر با نیروهای بعثی عراق درگیر بودم و خانواده ام در سرپل ذهاب آنها هم بعلت بمباران تمامی شهر خانه و کاشانه خود را رها میکنند و آواره کوه و بیابان می شوند و به مدت دوسال از خانواده ام خبری نداشتم به علت درگیری های شدید شبانه روزی در خونین شهر و آبادان و شرکت در عملیات های خشکی و آبی از ناحیه شنوایی و اعصاب و شیمیایی دچار آسیب شدم که مدت ۳۰ سال است بدون دفترچه بیمه با داروهای مسکن خیلی قوی زندگی سختی سپری می کنم و بعلت آسیب اعصاب نتوانستم جایی استخدام شوم از سال ۶۲ الی ۶۵ در جهاد کشاورزی سرپل ذهاب و گیلان غرب آن هم زیر بمباران مشغول به کار شدم ولی بعلت ناراحتی اعصاب نتوانستم ادامه دهم و جای بسی تعجب است بنده از شهریور ۵۹ تا ۶۵ در خط مقدم بودم چه به عنوان ناوی یکم وظیفه چه به عنوان نقشه بردار که ۴۶ سال از آن زمان میگذرد، کارت ایثارگری و تکریم کارت به بنده داده اند که تکریم کارت از زمان صدور تا حالا هیچ واریزی نداشته و مدت یکسال است تاریخ آن منقضی شده است، ۱۳ ماه پیش به پادگان نیروی دریایی کوهک مراجعه کردم برای تعیین درصد جانبازی که مسئول پرونده قسمت ایثارگران کوهک جناب عابدینی پرونده را بررسی کردند و گفتند پرونده هیچ گونه مشکلی ندارد و در پرونده قید شده در بیشتر عملیات های خشکی و آبی شرکت داشتی به همین دلیل دچار آسیب های شدی گفتم اوایل جنگ جراحات جزئی بر میداشتیم هیچ امکاناتی نبود خودمان با کمک همدیگر در سنگر خودمان را پانسمان میکردیم گفتند کار شما زود انجام میشه تا چند ماه دیگر ولی تا کنون ۱۳ ماه گذشته و کار بنده در کمیسیون پزشکی انجام نشده، آیا ۴۶ سال به روز نیست که مسئولین اظهار میدارند رسیدگی به پرونده ایثارگران به روز شده است، قضاوت به عهده شما عزیزان
حالا که باکارت ایثارگری هیچی ندادن باتوجه باینکه اکثر رزمندگان درسن کهولت وانواع مرضهای لاعلاج هستن حداقل تکلیف قبر رایگان رادرمجلس تصویب کنین تا بعداز مرگ جسدشون روزمین نمونه